20 maart 2021 Ik heb op de een of andere manier een bepaalde leeftijd weten te bereiken waarvan ik in mijn jeugd dacht dat die leeftijd synoniem was voor stokoude mensen. Omdat de levensverwachting in België gestaag stijgt dien ik daarmee ook mijn definitie van stokoude mensen voortdurend wat bij te stellen. Bij deze dan, ik ben nog niet stokoud. Trouwens, het enige wat je moet doen om stokoud te worden (hier dan een nooit falend recept) is blijven leven. Zo simpel is dat. Er zijn ondertussen toch wel wat herinneringen die vervagen. Enkele blijven zich evenwel hardnekkig nestelen op mijn ondertussen aan renovatie toe zijnde geheugenschijf. Zo bijvoorbeeld de invoering van de euro. Is het jullie ook opgevallen dat de euro alles duurder maakt? Tja, jullie die nog in de pampers rondliepen toen die invoering gebeurde hebben dat soort herinneringen niet, maar laat me de situatie even schetsen. Vooreerst viel het me op dat de waarde van de euro toentertijd ongeveer gelijk gezet werd met die van de USD (de dollar dus). De euro en de dollar waren dus gelijkwaardig. Een wensdroom, zoals we later zouden vaststellen. Ik had gedacht dat de waarde van de euro een gewogen gemiddelde zou voorstellen van de munten die op dat ogenblik tot de eurozone zouden toetreden. Neen, niet dus. Men wilde duidelijk een concurrentieel monetair wapen tegen de dollar creëren. De perceptie van veel mensen is nog altijd dat de sterkte van een munt tot uiting komt in de wisselkoersen. Een niet geheel misleidende gedachte trouwens. Wat in die context betekent dat het Britse pond dus een sterkere munt is dan de euro of de dollar. Nigel (die van die natte dweil) zal dit graag lezen. Maar helaas berust de sterkte van een munt op ook nog andere variabelen. Nigel, je bent er aan voor de moeite. Een neveneffect van die waardebepaling is dat we tegenwoordig in alle euro-landen met veel kleinere prijzen (getallen) te maken hebben dan in de tijd van voor de euro. Dit heeft een psychologisch effect. Waar we vroeger 20 frank betaalden voor een brood is dat tegenwoordig om en rond de 2 euro (ja, ik simplificeer hier een beetje). 20 frank, dat zijn 20 eenheden en 2 euro dat zijn "maar" 2 eenheden. We gaan met meer gemak om met die kleinere getallen. Het geeft ons de indruk dat we met weinig bezig zijn, terwijl wij Belgen toch elke euro met 40.3399 dienen te vermenigvuldigen om tot een bedrag te komen waar wij, oudere generatie, ons nog iets bij kunnen voorstellen. Ons kleinste muntstuk vóór de invoering van de euro was een kwart frank. Omgerekend naar euro is 0.25 BEF gelijk aan 0,006 euro. Er bestaan geen muntjes van 0.005 euro. Onze kleinste euro munten (1 en 2 cent) worden nu reeds meewarig bekeken en steeds meer stemmen gaan op om die dingen gewoonweg af te schaffen. Maar, 1 eurocent is wel 40 Belgische centiemen. Dat is bijna het dubbele van onze toentertijd kleinste muntstuk. De schok voor de Italianen was nog beduidend groter. Zij dienden 1936 lires neer te tellen voor één euro. Wie daar nu nog in termen van lires denkt komt dag-in-dag-uit voor verrassingen te staan. Om een en ander duidelijker voor te stellen kom ik nog even terug op de broodprijs. In 1974, aan het begin van mijn beroepscarrière, kostte een gewoon brood (gesneden) 12.5 frank. Dat is 31 eurocent (0.31 €). Mijn maandloon, als beginner weliswaar lag toen ronde de 21 000 BEF (dat is iets van een 525 euro. Per maand welteverstaan, waarmee ik nu, anno 2021 duidelijk onder de armoedegrens zou leven). Bij mijn pensioenering kostte datzelfde brood ongeveer 2 euro. Dat is 80 BEF. Mijn maandloon zou dan net voor mijn pensioennering, de logica van rechtevenredigheid volgende, 134 000 BEF netto per maand moeten zijn, ofte 3350 euro. Dat zou echt leuk geweest zijn. Ergens stel ik hier een beduidende discrepantie vast, maar dat zal wel enkel en alleen aan mijn kwaliteiten als werknemer gelegen hebben zodat ik er niet in geslaagd ben om mijn levensstandaard tijdens mijn actieve carrière op peil te houden. Ik ben er dus op achteruit gegaan. En de feeling voor de waarde van de euro is er na 19 jaar nog steeds niet. Het blijven kleine getallen. OVERZICHT VORIGE VOLGENDE |