11 april 2021 Moet ik nu ongerust zijn of net niet? Ik lees net onderstaande krantenkop. Religion
is
losing ground around the world. Political extremism might be filling
the void.
bron: yahoo.com. Of, in't Vlaams: "Religie verliest terrein over de hele wereld. Politiek extremisme gaat die leemte misschien opvullen." Religie is iets wat een soort vacuüm opvult bij een bepaalde laag van de bevolking. Mensen hebben een houvast nodig en religie biedt hen die. Dat religie altijd en overal ingezet geweest is om de politiek te sturen is geen geheim. Nu nog zijn er verschillende landen waar de clerus de regering uitmaakt of waar de wetten zoals voorgeschreven door de religie ook de seculiere wetten zijn. Wat in zo een geval als je niet in een god gelooft? Dat tast de macht van de clerus aan en is derhalve ongewenst. Door de clerus, welteverstaan. Maar als mensen nu steeds minder gelovig zijn? Hebben ze dan geen nood meer aan een houvast? Die laatste vraag is iets minder onschuldig dan ze lijkt. Het is zo goed als uitgesloten dat dat gedeelte van de populatie welk nood heeft aan een houvast voor vragen en kwesties waar redeneren niet onmiddelijk een antwoord biedt, plots zich tevreden zou stellen met het onbeantwoord laten van die vragen. Ik ga hier geen historisch relaas aanbieden van hoe godsdiensten ontstaan en welk de implicaties ervan zijn. Dat mogen jullie zelf invullen, en daar hebben jullie geen religie voor nodig. Is politiek extremisme dan een beter alternatief voor religie? Ik vrees van niet, maar het biedt aan een bepaalde laag van de bevolking wel een bevestiging van hun vermoedens. Het geeft een houvast en men vindt er zielsgenoten. Politieke ideeën zijn kneedbaar en doemen vaak plots op uit de duisternis, al naargelang iemand er baat in ziet. Van het ogenblik dat iets als "uiterst" of "extreem" bestempeld wordt hebben de volgers oogkleppen op. Het overzicht vervaagt en de ideeën worden versterkt doordat men zich gaat focusen op enkel datgene wat die ideeën versterkt. Iedere vorm van extremisme houdt trouwens de verdrukking in van dat wat niet in lijn ligt met dat extremisme.
En dit op 13 april: FRANKRIJK Scheiding
tussen
kerk en staat onder druk in Frankrijk: helft leraren past op zijn
woorden als het over religie gaat bron: vrtnws.be De leraren doen aan zelfcensuur, zeggen ze zelf, uit schrik en lijfsbehoud. Of, zoals Roland Hutton het ons al vertelde: "If you claim something for which there is no evidence at all, it cannot easily be disproved" (Als je iets beweert waar helemaal geen bewijs voor is, kan het niet makkelijk weerlegd worden). En ook nog op 13 april: Verklikken
aangemoedigd: China lanceert telefoonlijn om ‘illegale’ kritiek op het
regime door te geven
China heeft een ‘hotline’ gelanceerd waarop inwoners negatieve online opmerkingen over de heersende Communistische Partij en haar geschiedenis kunnen melden. De telefoonlijn komt er naar aanleiding van het 100-jarig bestaan van de partij in juli. “We hopen dat de meerderheid van de internetgebruikers actief hun rol zal spelen bij het toezicht op de samenleving en enthousiast schadelijke informatie zal melden”, aldus het bericht van de CAC. Het is nog niet bekend welke straffen een ‘online verrader’ die via de kliklijn gemeld wordt krijgt. Chinezen die in het verleden de nagedachtenis van de nationale helden en martelaren van China “beledigden”, kregen al celstraffen tot maximaal drie jaar. Nou moe, zou ik zeggen. Ik begin de Chinese overheid hoe langer hoe meer met wantrouwen en argwaan te bekijken. Het is er zowat altijd al in zwang geweest dat vrije meningsuiting niet bovenaan de lijst van prioriteiten stond, maar nu zet men toch een "grote stap terug" (a great leap backward). Herinneringen doemen op van de Mao-tijd waar verklikking haast een opgelegd vak was op school. Gaat men daar terug naartoe? bron: hln.be
OVERZICHT VORIGE VOLGENDE |