| 8
september 2021 Orwel is dichtbij Inwoners
van Zuid-Australië, een van de zes staten van het land, worden
verplicht een app te downloaden die gezichtsherkenning en
geolocatiegegevens combineert. Wie zich niet bevindt waar hij wordt
geacht te zijn, mag zich opmaken voor een bezoek van de politie.
Australië hanteert het strengste quarantainebeleid in de westerse wereld. Toch kan het altijd nog strenger. Inwoners van Zuid-Australië zullen straks een app moeten downloaden waarmee de staat hen op willekeurige tijdstippen een sms kan sturen. Ze krijgen dan 15 minuten de tijd om een foto van zichzelf terug te sturen met hun locatiegegevens. Op die manier kunnen ze bewijzen dat ze de quarantainemaatregelen opvolgen. Als de gegevens niet kloppen, of als ze niet op tijd reageren, mogen ze de politie aan hun deur verwachten. Bron: businessam.be Is dit een slechte 1-aprilgrap? Kennelijk is het bittere ernst daar down under. Waar sta ik nu, die geen smartphone heb en niet wil hebben? Als dit in België wordt doorgevoerd, krijg ik dan een smartphone van de staat? Of verlies ik mijn rechten? En ook in Singapore kent men er wat van. Daar heeft men een robot ingeschakeld om rokers en foutparkeerders op de bon te zwieren. bron: hln.be Mijn grote vraag is nu of ik nog een scheet mag laten in mijn tuin. En zo ja, moet dat een "stille" zijn of mag dat ook een "kraker" zijn? Langs alle kanten wordt het net langzaam maar zeker aangehaald. Mocht men alle maatregelen die men in feite zou willen toepassen er in eenmaal doordrukken, dan zou het kot te klein zijn en komen we massaal op straat om daar tegen te protesteren. Maar, onze leidinggevenden, onze behoeders, gaan geduldig te werk. Ieder jaar knauwt men een klein stukje van onze vrijheid af. En dan ben ik er niet onverdeeld zeker van of dit ook de bevolking ten goede komt. Denk maar aan al die ANPR camera's die enkel en alleen dienen om de staats- dan wel gemeentekas te spijzen. En wee de onverlaat die geregistreerd wordt. Op de bon ga je en daar valt niet aan te tornen. Hoe idioot die "overtreding" ook is. Laatst was er in onze straat een evenement met veel muziek en lawaai en men verwachtte dat er veel volk zou op afkomen. Dan werd onze straat plots en zonder verdere waarschuwing eenrichtingsverkeer (een briefje in de bus of een mailtje is écht te veel gevraagd, dat begrijp ik ook wel). Op dag 2 van het gebeuren start een ijverige agent om klokslag 12 uur met het installeren van de verkeersborden die de straat in een eenrichtings toestand omtovert. Om 5 voor 12 ben ik de straat uitgereden om even naar de winkel wat verderop te gaan en om 5 over 12 wilde ik dezelfde weg terugnemen om naar huis te rijden. Kwam er een boos kijkende agent op me af (ja, de kerel die de borden klaarzette) en vroeg me van waar ik kwam en of ik dat bord niet gezien had dat het nu eenrichtingsverkeer was. A: hebde gij dat verkeersbord
niet gezien manneke?
Ik: Euh, sorry, meneer de agent, maar 5 minuten geleden stond dat daar nog niet. A: Dat speelt geen rol. Ook aan tijdelijke situaties dien je onmiddelijk gevolg te geven. Ik: Godver, godver. A: Dat is een overtreding van de derde graad, manneke, en dat kost 174 euro (A kende het tarief duidelijk vanbuiten). Denk daar maar eens goed over na zenne. Ik: Godver, godver. A komt een pas naar voren, en dat kwam nogal dreigend over vond ik. A: Watte? Zijde niet akkoord misschien? Ik: Jaja, t'is al goed, ik ga mijn kar keren. A kijkt me nog triomfantelijk na terwijl ik rechtsomkeer maak en geniet nog duidelijk na van zijn machtspositie. Daar staat tegenover dat dit gesprek ook heel anders had kunnen verlopen: A: Meneer, weet u dat u net een
verbodsteken bent voorbijgereden en dat u de straat niet in mag in deze
richting?
Ik: Euh, sorry, meneer de agent, maar 5 minuten geleden stond dat daar nog niet. A: Ja, ik weet het, maar het is nu eenmaal voor ons aller belang dat we de straat tijdelijk in eenrichtingsverkeer veranderen en iedereen dient zich daaraan te houden. Ik: Euh, ja, u heeft gelijk. A: Allee, ik begrijp dat het wat verwarrend kan zijn, maar je kan nu best rechtsomkeer maken want anders dien ik je te beboeten. Ik: OK, ik ga al. A Knikt vriendelijk en vergewist zich ervan dat ik werkelijk de andere kant uit rijd. Ik begrijp dat agenten nogal wat stress tegenkomen tijdens de uitvoering van hun job, maar moet je nu per se genieten van je machtspositie? Het bovenstaande heeft dus niks te maken met de surveillance-staat, maar stel dat daar een ANPR camera gestaan had? Dan was er helemaal geen dialoog geweest (zelfs geen slechte zoals deze die ik mocht ondervinden) en zou de boete een paar dagen later in de bus vallen. Lang leve Big Brother en het eenrichtingsverkeer ! OVERZICHT VORIGE VOLGENDE |