Wanneer
alles dat gezegd moest
worden gezegd is en alles dat gedaan moest worden gedaan is, dan
kan
het licht uit.
Jij die dit leest, ik schrijf
dit niet voor jou maar voor mezelf.
Ik ben ook je goeroe niet.
En ik wil ook geen nieuwe Flat Earth Society of Scientology kerk
of iets dergelijks
stichten.
Je kan het eens zijn met wat ik schrijf of niet. Het maakt me niet
uit.
Het enige wat ik hoop is dat er hier en daar iets tussen staat dat
je
raakt. Iets waarover je kan en wil nadenken. Iets wat een glimlach
of
een traan op je gezicht tovert. Of iets wat je boos maakt of blij.
Of
je intrigeert. Zo
lang het je maar niet onberoerd laat.
Ik schrijf meestal over
"Het
Grote
Verhaal".
Zelden over de kleine dingen des levens of over mezelf. Maar wie
weet,
misschien dat ik mezelf na verloop van tijd toch wat meer
blootgeef.
Mocht je een onweerstaanbare drang voelen, een onzichtbare hand
die je
duwt naar een commentaar op wat ik verkondig, dan kan je altijd
eens
proberen op

Ik kan evenwel niet garanderen dat ik altijd en klokvast zal
antwoorden.
En denk eraan: Quid non intelligit, aut taceat, aut discat.
(
Wie iets niet begrijpt moet ofwel zwijgen ofwel
bijleren)