12 mei 2021 Wegenwerken, wegenwerken. Overal wegenwerken. De laatste tijd heb ik ofwel een heel goede GPS ofwel grondige kennis van de wegen in mijn buurt nodig om van thuis uit ergens te geraken. Wegenwerken zijn noodzakelijk, zoveel is zeker. Maar de kunst om die wegenwerken zodanig te coördineren dat ze voor iedereen storend zijn is toch echt een huzarenstukje. Knap gedaan. Maar vreselijk storend en soms bangelijk. Ik mag er niet aan denken dat iemand in hoge nood naar een ziekenhuis moet en dan nog moet beginnen nadenken hoe daar te geraken. Binnenkort gaat bij ons de brug over de vaart dicht omwille van onderhoudswerzaamheden. Om vanaf dan naar een andere gemeente te rijden dien ik onvoorstelbare kunstgrepen uit te halen en mijn GPS tot aan de limiet te kwellen. Hoe men het voor mekaar gekregen heeft is me een raadsel, maar ik woon binnenkort zowat op een eiland. Bijna alle toe- en invalswegen naar mijn stulpje zijn afgesloten wegens wegenwerken. Bij deze wil ik 12 mei uitroepen als de dag der wegenwerken. Dan heeft het kind ook een naam. Niet dat we er langs zouden kunnen kijken of moeten vrezen dat we ook maar één ogenblik zouden vergeten dat er wegenwerken aan de gang zijn. Nee, maar het lijkt me gewoon een leuk idee om ons collective geheugen aan te porren en tenminste één dag per jaar te beseffen dat iedereen weet dat er wegenwerken gaande zijn. Gedeelde smart... Eigenlijk zou ik niet weten wie daar geen last van heeft, maar er zullen altijd wel geïsoleerde gevallen zijn van mensen die hun erf niet verlaten en dus ook geen weet hebben van de verkeersknopen die we kunstmatig creëren en die hen omringen. Speciaal voor hen dus: de wegenwerkendag. OVERZICHT VORIGE VOLGENDE |