| 11
november
2021 De trein is te laat. Dat de trein te laat is of dat we, ondanks het te laat zijn van de trein, de trein gemist hebben, zijn ondertussen twee klassiekers hier in Belgenland. Niet meer weg te denken uit onze taalidiomen. We hadden in België de eerste commeciële spoorlijn op het vasteland (met dank aan de Nederlanders, die de haven van Antwerpen blokkeerden), maar behalve dat we ondertussen ietwat gemoderniseerd hebben slagen we er niet in om onze treinen op tijd te laten rijden. Let op, vaak zijn deze officieel wel op tijd, maar dat komt dan omdat de NMBS een kleine vertraging niet als een vertraging ziet. Er wordt aan gewerkt. Al sinds 1835. Wist je trouwens dat de spoorvakbonden, ja, deze die menen dat ze hun lot moeten verbeteren door hun klanten te pesten door te staken, gesubsidieerd worden? Door de NMBS zelf dan nog wel. Nu ben ik een vurig voorstander van vakbonden, maar de macht, en vooral de impact die de spoorvakbonden hebben door hun acties is vaak toch wel te sterk. En steeds weer is de reiziger, de klant dus, de dupe. Ben je ooit in Japan geweest? En heb je daar de trein genomen? Nou moe, dat is even wennen zeg! Wanneer daar een trein vertrekt dan kan je met een gerust gemoed daar je horloge op gelijkstellen. Voor de Shinkansen (de HST in Japan) telt men de vertragingen in seconden. Per jaar, welteverstaan. En er wordt niet gestaakt. Je kan gewoonweg rekenen op die treinen. Hoe de Japanners het hem fiksen om hun treinen klokvast te laten rijden is een goed bewaard geheim, maar ze doen het toch maar. Enkele dagen geleden was er in Japan een machinistenwissel voor een trein. De machinist die het van zijn collega moest overnemen had zich vergist en stond op het verkeerde spoor te wachten. Toen hij zijn vergissing inzag repte hij zich aan een olympische snelheid naar het juiste spoor, maar ondanks zijn heldhaftige spurt was dit aanleiding tot een vertraging van één minuut. Wij, hier in België, zouden dit toejuichen, dat het slechts 1 minuut was. Meer nog, onze machinist zou zelfs meewarige blikken toegeworpen krijgen van zijn collegas net omdat hij gelopen had om toch maar op tijd te zijn. Zoiets tast de menselijke waardigheid aan, nietwaar. Niet zo in Japan. Daar werd de machinist beboet omdat de trein met een minuut vertraging vertrok. Lees het verhaal hier. De Japanse machinist echter was niet akkoord met zijn boete en is naar het gerecht gestapt. Ongehoord in Japan. Ach wat, het zijn niet enkel de treinen die te laat zijn hier. Niet dat we collectief achterlijk zijn in België, maar vaak slaagt de politiek erin om de zaken hier te lande grondig in het honderd te laten lopen. In plaats van dat ze de andere politieke partijen als een collega zien, worden deze steevast als de vijand beschouwd. Enkel wanneer ze samen moet regeren is er een soort gedoogbeleid. Tot men weer in de oppositie zit. En zelfs binnen de oppositie slaagt men erin om mekaar uit te kafferen en de huid vol te schelden. En wee degene die daarvan afwijkt. Wat me ook zwaar op de lever ligt is een beslissing van de Amerikanen in de jaren 40 van de vorige eeuw. Heeft niks met treinen te maken. Of misschien toch, want we hebben toen collectief de trein gemist. Het gaat hem over kerncentrales. We horen tegenwoordig dat er test-kerncentrales gebouwd worden die zouden werken op thorium in plaats van uranium. Deze kerncentrales produceren beduidend minder kernafval en dat kernafval heeft een halveringstijd van pakweg 300 jaar. Dit laatste in tegenstelling tot uranium waar we met ongeveer 10000 jaar moeten rekenen. En ook is het kernafval van een op thorium gebaseerde centrale minder radioactief dan een op uranium. En thorium centrales kunnen op een rendabele manier kleinschaliger gebouwd worden en kunnen gemakkelijker gestart en gestopt worden. Eigenlijk niks dan voordelen. De Chinezen weten dat want ze zijn nu bezig met het bouwen van een proefcentrale met thorium als brandstof. De Fransen weten het ook en die plannen test centrales te bouwen in de komende jaren. Meer achtergrondinformatie over dit onderwerp vind je hier. Een bijzonder informatief artikel, maar wellicht enkel iets voor de liefhebbers. Wat me echt tegen de borst stoot is dat het principe van deze thorium centrales al gekend was in de jaren 40 van vorige eeuw. En toch zijn we op uranium gebaseerde kerncentrales beginnen bouwen. En dat had alles te maken met het verrijkte uranium dat men nodig heeft om atoombommen te maken. Dat verrijkte uranium is een product van dit type kerncentrales. Wilde men atoombommen kunnen maken dan had men dit type kerncentrales dus nodig en waren in dat opzicht thorium centrales waardeloos. Vandaar dus. Voor de politiek was die beslissing op dat ogenblik en onder de dan geldende opvattingen een valabele beslissing. Voor de mensheid echter was het een misser van formaat. Daar hebben we toen de trein finaal gemist. OVERZICHT VORIGE VOLGENDE |