| 6 november
2021 CPAP ofte Continuous Positive Airway Pressue. Na een nachtje doorbrengen in een speciaal daarvoor uitgeruste kamer in een plaatselijk ziekenhuis heeft men vastgesteld dat ik slaapapneu heb. En blijkbaar iets te veel want ik heb twee opties gekregen om dit op te lossen: vermageren of een CPAP toestel. Nu, vermageren zit er niet onmiddelijk in. Ik vind dat ik op mijn streefgewicht sta, de geneesheren vinden van niet. Hoe dan ook, afvallen is iets van lange adem en ik heb nu eerder nood aan een korte-termijn-oplossing. Een CPAP toestel dan maar. In wezen is dat een klein compressortje waaraan een flexibele slang verbonden is en die slang gaat naar een neusmasker (of mondmasker als je met je mond open slaapt om 's nachts vliegen te vangen). Door de overdruk die de compressor genereert wordt je keel opengehouden en heb je geen apneus meer. Dit toestel is enkel symptoombestrijdend en is dus geen geneesproces. Genezen zou volgens de huidige stand van zaken enkel kunnen door te vermageren (mijn BMI is 27.5). Hier dan de eerste vaststellingen na een nacht gebruik:
De arts in het ziekenhuis wist me te zeggen dat het wel een "maandje" zou duren eer er gewenning was. Waarom gebruiken artsen toch zo graag verkleinwoorden? Ik denk dat ze hiermee pogen om het probleem daarmee ook te verkleinen. Misschien slaat dat aan bij een bepaalde groep mensen maar ik vind het nogal irritant. Nu ja, uit de bij het toestel gevoegde documentatie blijkt dat gewenning aan het toestel wellicht maar een goede dikke week zou duren. Dat was ook wat de verpleegster me wist te zeggen en ik denk dat zij meer praktische ervaring had met die toestellen dan de arts. Ik gok er dus op dat ik binnen de kortste keren onwetend in slaap ga vallen met die Darth Vader toestand op m'n smoeltje. (merk op dat ik ook al verkleinwoorden begin te gebruiken) En nog wat extra informatie. In de documentatie die bij mijn compressor zit staat dat bij vliegtuigreizen "Medische hulpmiddelen worden niet meegerekend in het maximale gewicht van uw handbagage.". Navraag bij een check-in specialist op de luchthaven leert dat dit inderdaad klopt. En ik schat dat mijn compressor toch zeker 6 à 7 kg weegt. Update 7 november De tweede nacht met de compressor aan mijn zijde zit erop. Het ding regsitreert het aantal uur dat het mij belucht heeft: 9:25 uur. Lijkt me op een volledige nacht slaap. Eindelijk. Wat me vanaf het begin -natuurlijk- al intrigeerde was dat het aantal menu-opties dat ik als gebruiker ter beschikking had eigenlijk vrij beperkt was. Een stemmetje in me zei me dat het team in het ziekenhuis tot andere parameters toegang moet hebben. En jawel hoor, 5 minuten later was ik de trotse bezitter van de uitleg hoe ik de verborgen menus kan oproepen. Het is niet mijn intentie om die parameters te wijzigen. Dat overstijgt mijn competentie. Denk ik toch. Ook zit er een SD kaartje in dat alles netjes registreert. Dat wil ik bij gelegenheid wel eens uitlezen. Benieuwd of ik dat zal kunnen ontcijferen. Update 8 november Het begint al een beetje te wennen. Het neusmasker wil nog wel eens uit positie geraken als ik me draai in bed, maar een stroom koele wind die dan onmiddellijk in mijn gezicht blaast maakt me dat meteen duidelijk. Effe wat herpositioneren en verder slapen. En, verbeeld ik het me of begin ik nu reeds het effect van dit gemaskerd bal waar te nemen? Ik heb de indruk dat ik 's morgens wat minder duizelig ben bij het opstaan. Een tikje beter uitgerust ook. Ik leef op hoop, maar vooralsnog zijn er geen spectaculaire verbeteringen waar te nemen. Verder heb ik ook geen last meer van de reflux. Gewenning vermoed ik. Wel wordt ik nog meermaals wakker wanneer er ongewild lucht in mijn mond terechtkomt. Dat is voor mij nog een verbeterpuntje, maar het is toch al beter dan tijdens nacht 1. Update 14 november Ik begin stilaan te wennen aan dat neusmasker en ben minder bezorgd dat de luchtslang netjes op zijn plaats blijft liggen gedurende de nacht. Echt voelbare effecten van de therapie zijn er nog niet, maar ik meen toch al een lichte verbetering in mijn moeheid overdag waar te nemen. Wat me meer stootrt is dat één van de neveneffecten die ik de eerste nacht had menen vast te stellen effectief als neveneffect gedocumenteerd staan: er komt inderdaad lucht in mijn slokdarm terecht. Aerofagie
Dit is de medische term voor het eten of inslikken van lucht. Dit komt meestal voor wanneer de CPAP-druk te hoog voor u is en kan resulteren in winderigheid en een opgeblazen gevoel. Die winderigheid is me niet onbekend. Dat is eigenlijk een constante in mijn leven. Maar dat de CPAP machine daar nu ook een extra bijdrage gaat aan leveren is toch ietwat storend. Ik laat zowat de hele nacht en ochtend winden dat het een lieve lust is. Soms is dat seconden lang. Ik meen te mogen stellen dat ze quasi reukloos zijn, hoewel me dat niet in het minst zou storen. De compressor staat op de grond naast het bed en zuigt de lucht van daar op. Reukjes van onder de lakens zijn daar niet bij. Update 24 december Het uitlezen van de gegevens die op de SD kaart weggeschreven worden is ondertussen een fluitje van een cent. Het programma heet OSCAR en is, gelukkig, open source. En daarmee ook beschikbaar voor Linux. Oef. De gegevens interpreteren is andere koek. Daar moet je wel degelijk in beslagen zijn en dat is me (nog niet) gegeven. Ik kan wel al zien aan de curves wanneer ik in slaap gevallen ben en wanneer ik terug ontwaakt ben. Het toestel registreert wanneer er een apneu op handen was en hoe lang die duurde. Vaststelling: mijn AHI is gedaald van 22.5 naar minder dan 1. Het ding werkt dus. En het registreert ook wanneer ik snurk en dat is nog maar een paar keer per nacht. En soms helemaal niet. Wat ik ook aan de weet ben gekomen is dat een APAP toestel, dat de overdruk automatisch reguleert naargelang het nodig is, maar 50 € meer kost dan een CPAP toestel. Als het ziekenhuis en bij extensie de ziekenkas, zo een toestel niet aanbiedt (of wil aanbieden) dan koop ik me er zo een. Het grote voordeel van een APAP is dat dit de druk enkel gaat verhogen wanneer dat nodig is en een CPAP toestel houdt die overdruk continu op eenzelfde (hoge) niveau, waardoor mijn maag systematisch met lucht wordt volgepompt. En bij een CPAP de druk verlagen kan misschien wel werken, maar de kans bestaat dan dat ik weer meer apneus zal hebben. En door die hoge overdruk krijg ik ook een droge mond, wat dan weer andere nevenwerkingen genereert. Details hierover kan je hier lezen. Die droge mond wordt in het vakjargon ook xerostomia genoemd. Wat je ertegen kan doen is de overdruk van het CPAP apparaat verlagen (= zie arts) en wat ook schijnt te helpen is om xylidol kleeftabletten te gebruiken. Ik word niet gesponsord door Farmaline, maar zij hebben die tabletten wel in hun gamma. Die kleeftabletten hebben kennelijk meerdere voordelen, zoals het tegengaan van tandbederf (een gevolg van de droge mond) en het verminderen van tandplak. Ook het probleem met het neusmasker dat nogal eens uit positie wil geraken en daardoor luchtlekken veroorzaakt heb ik grotendeels kunnen oplossen door de straps van het hoofdharnas een beetje sterker aan te spannen. Het is even wennen, maar daarna valt het best wel mee. OVERZICHT VORIGE VOLGENDE |