24 september 2021

Plots hoorde ik een luide doffe knal.

Ik zat binnen iets te lezen en de schoondochter was buiten met de hond aan het spelen en dus stond ik er verder niet bij stil.
De hond, dat is een Epagneul Breton oftewel een Bretoense Spaniël. Een echte ras-jachthond. Zowel de hond als de schoondochter kunnen erg enthoesiast uit de hoek komen en zijn dikwijls erg speels, dus het horen van ietwat onnatuurlijke bijgeluidjes tijdens een sessie "spelen" was me niet geheel vreemd.

Enkele ogenblikken later echter komt de schoondochter, lichtjes in paniek, met de hond in haar armen naar binnen. Ik zag de vertwijfelde blik in haar ogen. De ogen van de hond zag ik evenwel niet.
Het beest had het gepresteerd om zijn kop in een oude koffiepot te steken en kreeg die er niet meer uit. De doffe klap die ik gehoord had was van de hond die met de koffiepot op z'n kop blindelings rondraasde en met een vaart van jewelste zich tegen de muur te pletter had gelopen. Koffiepot voorop. Muur en koffiepot waren nog heel. En de hond kennelijk ook.

In een eerste reactie dacht ik dat dit geen probleem kon zijn. De kop was er zo in gegaan dus die kon er ook zo weer uit. Dit bleek evenwel een ernstige misrekening te zijn.
We zijn begonnen met voorzichtig aan de koffiepot te trekken. De schoondochter hield de hond vast en ik legde me toe op het trekwerk.
Nee, voorzichtig trekken hielp niet. Dan maar iets harder trekken. Hielp ook niet. Ook de koffiepot trachten te verwijderen in een draaiende beweging bracht geen soelaas. De kop kwam met geen millimeter uit de kan.

Dit, vrienden, was het ogenblik dat een stortvloed aan krachttermen aan mijn mond ontsproot. Het gegodver en gemiljaar was niet uiit de lucht. Schoondochter werd er zowaar stil en bleek van.
Gelukkig heeft een koffiepot een teut waarlangs in dit geval lucht naar binnen kon komen. De hond kon nog wel een tijdje verder zonder in ademnood te komen, was de redenering. Tijd dus om een andere uitweg te zoeken.
En weerom gelukkig heb ik een heel arsenaal aan werktuigen ter beschikking en ik overliep in gedachten de verschillende mogelijkheden. Het was uitgesloten dat ik bij de bevrijdingspoging de hond zou beschadigen. Slijpschijf en zaag vielen dus al snel uit de boot. Een kop-sparende methode was aangewezen.

De koffiepot was zo een oud ding, uit grootmoeder's tijd. Metaal met een dikke vette laag email erop. En plaatstaal kan je knippen met een plaatschaar, zo placht men te zeggen. En ik heb er zo wel een paar liggen.
Met wat gewriemel kon ik een lip van de plaatschaar tussen de kop en de kan wurmen en begon erin te snijden. In de kan, welteverstaan. Het materiaal was harder dan ik dacht, met dank aan de email. Stukje bij beetje kon ik de opening enkele centimeters ver opensnijden. En daarna met een paar tangen deze wat vergroten.
Wie dacht dat daarmee de klus geklaard was die had het mis voor. Onmogelijk om die kop weer uit de kan te krijgen, zelfs met de nu vergrootte opening.

Het ogenblik was aangebroken om snel een nieuwe techniek te verzinnen. Logisch redeneren was dus de boodschap.
Hoe is die kop verdorie in de opening van de kan gegaan? Neus eerst. Dan het voorhoofd en dan volgen de oren en de nek. Als we die volgorde nu eens omdraaien?
Een Epagneul heeft van die leuke grote flaporen. Die hangen plat langs de kop. En ze zijn nog flink behaard ook.
Als we de kan iets scheef trokken dan werd er een stukje oor zichtbaar en de schoondochter, die erg fijne vingers heeft, kon aan het haar van een van de oren trekken, daar waar ik de opening vergroot had en zo stukje bij beetje dat oor naar achter trekken.
En jawel, eenmaal dat oor uit de kan was kwam het andere oor er ook gemakkelijk uit en voor we het goed beseften had de hond zijn kop al uit de kan.
Ik denk dat ik die techniek ga patenteren.

De hond was snel weer alles vergeten. Dat ligt nu eenmaal in de aard van een Epagneul. Snel in de knoei en even snel er weer uit. Niks gebeurd. Niks aan de hand. Ik merk wel dat ze nu objecten die een kleine opening hebben met meer omzichtigheid benaderd.
En we weten nu hoe we de kop weer uit de kan kunnen krijgen.

OVERZICHT              VORIGE                  VOLGENDE